İlk buluşmaların çoğu kötü geçtiği için değil, gereğinden fazla önemsendiği için garipleşir.

Erkek masaya oturduğu anda görünmez bir sunum başlatır. İşini anlatır. Hedeflerini anlatır. Ne kadar farklı olduğunu göstermeye çalışır. Gittiği yerleri, tanıdığı insanları ve gelecekte yapacağı büyük şeyleri sıralar.

Bütün bunların altında tek bir düşünce vardır:

“Beni yeterince değerli bulacak mı?”

İşte sorun burada başlar.

Çünkü kendini kanıtlamaya çalıştığın anda kadını tanımayı bırakırsın. Onu, seni onaylaması gereken bir jüri üyesine dönüştürürsün.

İlk buluşmanın amacı seçilmek değil, karşılıklı olarak seçim yapmaktır.

Etkilemeye çalıştıkça doğal ritmini kaybedersin

Birini etkilemek istediğinde konuşmalarını kontrol etmeye başlarsın.

Söyleyeceğin şey yeterince ilginç mi?

Sessizlik oluşursa sıkıcı görünür müsün?

Hesabı öderken doğru hareketi yapacak mısın?

Bu iç denetim seni gerçek konuşmadan uzaklaştırır. Kadının ne söylediğini tam olarak dinleyemezsin; çünkü zihninin yarısı kendi performansını izliyordur.

Doğal çekicilik, kusursuz cümlelerden değil rahatlıktan doğar.

Rahatlık ise sonucu kontrol etmeye çalışmadığında ortaya çıkar.

Özgeçmişini değil, dünyanı göster

Kariyerinden, hedeflerinden ve başarılarından söz etmek yanlış değildir. Fakat bunları bir değer ispatı gibi sunarsan konuşma iş görüşmesine döner.

“Çok yoğun ve başarılı biriyim” demek yerine hayatındaki gerçek bir anı anlat.

Neden o işi seçtiğini söyle.

Seni zorlayan bir süreçten söz et.

Bir şeyi öğrenirken yaptığın komik hatayı anlat.

İnsanlar bilgi listeleriyle değil, senin dünyaya bakış biçiminle bağ kurar.

Statünü anlatmak yerine karakterinin konuşmanın içinde görünmesine izin ver.

Kadını sorguya çekme

Bazı erkekler sessizlik oluşmasın diye peş peşe soru sorar:

“Nerelisin?”

“Ne iş yapıyorsun?”

“Kaç kardeşsiniz?”

“Boş zamanlarında ne yapıyorsun?”

Tek tek bakıldığında bu sorularda problem yoktur. Fakat aralarında paylaşım ve duygu yoksa buluşma, nüfus müdürlüğü görüşmesine dönüşür.

Soru sorduğunda cevabın içindeki ilginç ayrıntıyı yakala.

“İşim gereği sık seyahat ediyorum” dediyse sıradaki ezber soruna geçme.

“En çok hangi şehir seni şaşırttı?” diye sor.

Sohbet, soru listesinden değil meraktan ilerlemelidir.

Her konuda aynı fikirde olmaya çalışma

Bir kadından hoşlandığında onunla uyumlu görünmek isteyebilirsin.

Sevdiği filmi sen de seversin.

Beğendiği mekânı sen de beğenirsin.

Bir konuda fikrini değiştirir, sırf aranızda sürtünme çıkmasın diye kendi görüşünü yumuşatırsın.

Fakat sürekli uyum göstermek bağ kurmaz. Karakterini görünmez hâle getirir.

Elbette her konuda tartışma çıkarman gerekmez. Fakat gerçek düşünceni sakin ve saygılı biçimde söyleyebilmelisin.

“Ben orada biraz farklı düşünüyorum.”

Bu cümle, saldırgan olmadan omurganı gösterir.

Sessizlikten korkma

İlk buluşmadaki kısa sessizlikler felaket değildir.

Bazen insanlar söylediklerini düşünür. Bazen ortamı izler. Bazen de konuşmanın yeni bir yöne geçmesi için birkaç saniye gerekir.

Sessizlik oluştuğunda hemen telefonuna, garsona veya rastgele bir konuya saldırma.

Gülümse. Etrafına bak. Sakin kal.

Sessizlik karşısında rahat olan insan, kendisiyle rahat olduğu izlenimini verir.

Onun seni beğenip beğenmediği kadar sen de onu değerlendir

Kendine şu soruları sor:

Yanında rahat hissediyor muyum?

Konuşmanın yükünü ikimiz de taşıyor muyuz?

İnsanlara davranış biçimi hoşuma gidiyor mu?

Meraklı mı, yoksa yalnızca kendinden mi bahsediyor?

Hayata bakışımız gerçekten uyumlu mu?

Bir kadının güzel olması, senin için doğru insan olduğu anlamına gelmez.

Onu etkileme telaşından çıktığında gözlerin açılır. Artık yalnızca yüzünü değil, karakterini de görmeye başlarsın.

Buluşmanın sonunda net ol

Buluşma iyi geçtiyse oyun oynama.

“Seninle vakit geçirmek keyifliydi. Tekrar görüşmek isterim.”

Bu kadar.

Saatlerce ne zaman mesaj atacağını hesaplamak, ilgiyi gizlemek veya yapay bir soğukluk kurmak özgüven değildir.

Özgüven, isteğini baskı kurmadan söyleyebilmek ve gelecek cevabı taşıyabilmektir.

İlk buluşmada kendini kanıtlamaya çalışma.

Çünkü gerçek değer, anlatılarak kabul ettirilen bir şey değildir. Davranışların, sınırların, merakın ve sakinliğin içinde zaten görünür.